İnsan hep en başta kendini cezalandırır….
korkulan ve çirkinleşen oldukça
toplamın bir parçası olduğunuzu
kendinizi acıttıkça onların dengesini bozacağınızı düşünürsünüz…
Ruhunuzu kendine çağıran bu sezgisel derya…
Hiçbir zaman tekilleşemiyorsak ve yaptığımız hiçbir tercihin özümüzü doyuramayacağını biliyorsak
bölmeli bu toplamı…
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta