İnsan hep en başta kendini cezalandırır….
korkulan ve çirkinleşen oldukça
toplamın bir parçası olduğunuzu
kendinizi acıttıkça onların dengesini bozacağınızı düşünürsünüz…
Ruhunuzu kendine çağıran bu sezgisel derya…
Hiçbir zaman tekilleşemiyorsak ve yaptığımız hiçbir tercihin özümüzü doyuramayacağını biliyorsak
bölmeli bu toplamı…
Dinle sevdiğim, bu ayrılık saatidir.
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.
Devamını Oku
Dünya var olalı beri çirkin ve soğuk,
Erken içeceğimiz bir ilaç gibi.
Tadı dudaklarımızda acımsı, buruk.
Bu saatte gözyaşları, yeminler,
Boş bir tesellidir inandığımız.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta