Doyumsuz nefislerimizin,
Emrine amade yaşıyorken,
Sevgisine muhtaç kılınan,
Herşeyi bir anda kaybettik.
Umut, acı ile yalvarırken,
Elimizin tersiyle biz itiverdik.
Çileyi koklayıp gül niyetine
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime
Devamını Oku
Zindana girersen, beni de çağır.
Sabrı, kanaatı bal niyetine
Ekmeğe dürersen, beni de çağır.
Bazen iki dünya sığar içime




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta