Doyum Şiiri - Ayhan Maloglu 2

Bir fil bile..
Belirli bir miktar..
Yedikten sonra..
Doyup..
Kenara çekiliyor..
Ama insan nefsi..
Binlerce filden..
Büyük..
Neyi versen..
Neyi yapsa..
Yetinmiyor..
İnsani..
İhtiyaçlara değil..
Nefsi arzulara..
Kurban ediliyor..
Sayılı yıllar..
Bitmeyen bir hırs..
Doymayan..
Bir haz için..
Tüketiyor ömrünü..
İnsanlar..
İnsan oğlu..
Neyi varsa..
Neyi biriktirdiyse..
Onun sanıyor..
Hayatın..
İçi boş..
Renkli balonlarına..
Küçük bir çocuk gibi..
Bakıp kanıyor..
Ve bir gün..
Bilediğimiz..
Ama göremediğimiz..
Bir şey gelip..
Tüm balonları..
Patlatıyor..
Hiçbir şeye..
Doymayan..
Gözlerimiz..
Sonunda..
Doyuyor..
Ayhan M.