Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
İnsanı iki şey insanlığından uzaklaştırır.Biri nefsi,öbürü hırsı.
Siz de şiirinizde çok güzel anlatmışsınız.Dostum ben sayfanıza
ilk defa geliyorum,sizde gelirseniz memnunolurum.Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta