O serap aleminin sonsuz guruhunda
Yaşamaktı verdiğim bunca çaba
Bulutsuz gecelerin en onulmaz yarınında
Yüreğimdeki ateşi söndürüp kurtulmaktı bu yaradanda
Buutlar kırpış kırpış ay nazlı bir gelindi
Ne rüyaydı tanrım! yeşil dingin sularını içti
Doymamıştı daha daha istedi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta