Doyasıya Şiiri - Gürhan Yaltı

Kalın çizgilerle çiziyorum seni,
Sonra parmaklarımla boyuyorum.

Bir an geliyor, kendime soruyorum:
Ne sen ne de ben
Bu dünyanın gerçek bir parçasıyız.

Geç geldim, biliyorum;
Zamanın dışından, zamansız.
Ötelerden, çok uzaklardan…

Bir takvimin herhangi bir yaprağında,
Belki ülkeler arasında,
Belki göğün suskun yıldızlarında.

Aklıma fikrin gibi düştüğün o anda
Yoksun bıraktım kendimi
Senden gayri her şeyden.

Resimlerdeki hatıralara bakar gibi
Baktım sana,
Doyasıya…