Sokak lambalarının aydınlattığı tenini,
Sevmelere doyamamıştım oysa.
Hep geceler düşmüştü payımıza.
Aşkı yaşamak için kör karanlığı
Beklemek zorunda olan baykuşlardık biz.
Dışarıda gürül gürül yağmur.
Sesin karıştırdı yağmurun ıslığına.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta