Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Geç kalmış bir farkına varma,pişmanlığın getirdiği derin üzüntü.
Bir çoğumuzun hayatında bu yaşanmışlıklarla hayat günbe gün tükenip gidiyor.
Ruhun şad olsun üstadım.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta