Acılarım tarifsiz, yaralarım çok derin,
Benim bu yaralarım, bilki senin eserin,
Hançerden daha beter, o simsiyah gözlerin
Bakınca yaralıyor, doyamadım bakmaya
Nasıl tarif edeyim, öylesine güzel ki,
Sadece güzel değil, bir o kadar özel ki
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta