herşey bir ağustos gecesi başladı
ilk seni o kapıdan çıkarken gördüğümde
göz bebeklerin bana yalvarıyordu tut ellerimden diye,
göz yaşlarımız birbirimize karışmıştı çılgınca
yanaklarımızdan süzülen yaşlar sel oluveriyordu
dokundum ellerine...
ezber ettiğim yüzünü camın buğusuna çiziyordum
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta