Bozmaya cesaret edemediğim yanlızlığımın ve sessizliğimin gitgide daha ağır geldiğini hatırlıyorum. Her geçen gün biraz daha acı veriyor sensizliğin. Yıkıverdi gençliğimi sonsuz olan sessizliğin ilahi kader tecelli etti biliyorum ama alışamadım birtürlü belkide hiçbir zaman alışamayacağım, yokluğuna alışamadım; alışmaya çalışamadım....
11.06.2006
İstanbul
işte sana geliyorum
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek
Devamını Oku
yumuşakbaşlı rüzgarların kanatlarında bir yer bul bana
suyun ışıltılı sesleri aksın bir yanımızdan,
bir yanımızı defneler sarsın...
demir kollarının yumuşaklığında uyanayım sabahları
zeytin ağacının gözlerinde büyürken bir çekirdek




sözcüklerin bittiği anlar vardır,o anlar unutulamaz yüreğinizin acısını uyutabilmenizi diliyorum
bazı şeylere alışılmıyor.
ama zaman en büyük ilaçtır bazı zamanlar.
akışına bırakmaktan başka çare yoktur çok zaman.
akıcı bir yazı.
tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta