Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
dost...
yani baktığımızda kendimizden izler görebildiğimiz, omzumuzda elini hissedebildiğimizdir... çok güzel dörtlükler...
DOST?
? DOST
ne güzelde ifade etmişsin....
birde.....
neyse
kal sevgiyle
şiirinizi çok beğendim.Tebrikler..
Vefalı dostlarından fayda var insana vefasızların ardından ağlama..:)
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta