Ha bugün, ha yarın derken bu dert beni
Öldürmedi de dost denen namert beni
Herkesi kendim gibi bilmiştim meğer;
Namertse şayet sert imiş dost tekmesi.
Belirsiz bir sızı var, etimle kemik arası,
Çok derin oldu dostun tekme yarası,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta