Hakikaten insanın olur da dostu.
Sabır insanı dört mevsimde de sınasa.
Demlenen çaylar, vaktin gelmesini beklese de.
Kim demiş ki dostun çayı soğumuş.
Deprem alır da seni küçük bir odaya, ev diye sıkıştırsa da.
Kalbin duyguları karıştı mı çaya,
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta