Bu şehre karanlık çöktüğünde
Yüreğinde hüznüyle bir adam uyanır
Kaybetse de alışmıştır yüreği
Ekmeğine katık edip sigarayı
Düşler çizip odasının duvarına
Bir bardak çayda içer anılarını
Ve her sabah inadına bekler güneşi
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta