Ne çok şeyi paylaştık seninle,
Kimi gün güldük, kimi zaman ağladık
Gözyaşlarımız birlikte aktı
Kahkahalarımız çınladı ortalıklarda
O zamanlar paramız yoktu belki ama
Mutluyduk dostum
Hatırlıyormusun okuldan çıktığımızda
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta