Yalnızlığın, Karanlığın ve ıssız bir odanın içinden yazıyorum yine..
Kimseye ama kimseye anlatamadığım kelimeleri;
Usanmadan, yorulmadan dinleyen Dostum'a yazıyorum bu gece..
Merhaba; gözyaşlarımla ıslanan kağıdım,
Ve merhaba; boğazıma düğümlenen kelimeleri haykıran kalemim.. Merhaba..
İçimdeki duygu öyle uzak ki; öfkeye, kine ve nefrete..
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta