Yitirdik seni, dostum, Karanlık dağlar da , Gözyaşımız ile toprağa bıraktık seni Acılarla Anılarınla dolu, kalplerimizde bir boşluk var şimdi,
Seninle sel oldu gözlerimiz yaş ve kanla
Sen ki hep gülerdin, karanlık günlerde bile, Adın masamızda kadehlerimiz de,
Gökyüzünde parlıyor artık yıldızlar seninle, Aklımızdasın istesen de istemesen de
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta