Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
güzel
Kaybedilen bir dostluk için yazılmış bir şşir sanırım
şahsen benim du dünyada sadece bir dostum var ve onu kaybetmek bir yana bir gün görmesem içim bir garip oluyor nedensizce onunla konuşmak istiyorum hiç durmadan gece ve gündüz bu şiiri ona mail olarak attım
okudugunda umarım oda benim hissettiklerimi hissedecektir bu sizin sayenizde olacagı için teşekkür edreim
Aydın KARATAY
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta