Dostum Aytekin Şiiri - Hasan Muslu 2

Gülüşüyle girer olduğu yere,
şakası yeter yer bırakmaz kedere.
Cana yakındır, gönlü pek geniş,
Aytekin gelince muhabbet gelir her yere

İki kız babası, yüreği yufka,
Umutla bakar yarına, ufka.
Eşine yaslanmış, yuvası sağlam,
Başına giyer hep fötr şapka,

Artvin’den eser rüzgârın sesi,
Yaylaya çıkınca açılır nefesi.
Boğazına düşkün, sofrayı sever,
Bir nara atar dağları deler.

Gezmeyi sever, yola sevdalı,
Bir çanta yeter, gerisi yalanı.
Kafaya takmaz, akar gider,
Hayatı olduğu gibi kabul eder.

Fabrika dumanı ekmek kokar,
Alın teriyle kazancı parlar.
Meraklıdır, eli her işe varır,
Nice hüner onda gizli durur.

Ne mal kalır elde, ne şan ne şöhret,
Geriye kalır bir selam, bir muhabbet.
İki kızın duası, eşinin bağı,
Ayakta tutar bu koca dağı.

Hey gidi gönül, kemençe ağlar,
Dostluğun kıymetini bilen anlar.
Bu dünyadan bir adam geçer,
Adı Aytekin, Sancar izi kalır…