Ay’ın gözleri vardı,
Bir burnu ve
dudakları…
Otururdum, o ayakta dururdu.
Yoktu sırtını dayayacak kimsesi.
Konuşurduk…
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Ay’ın gözleri vardı,
bir burnu ve
dudakları…
Ay sektirdim yakamozdan..:))
Öner Kaçıran
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta