Yalnızlığı en iyi sen bilirsin dostum ağaç
Uçsuz bir genişliğin ortasında tek başınasın
Alıp başını gidemezsin kafana esince
Sevemezsin toprakta filizlenen yavrularını
El açıp yalvaramazsın tependeki bulutlara.
Doğduğun yerde ölürsün sen
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta