Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dostun Seyit'in aldığı en güzel armağandır.
Gözlerim nemlenmeden okuyamıyorum hala bu dizeleri. Rabbim dostluğumuza daim etsin. Kalemini öpüp başıma koyuyorum.
Tüm iyi kileri rehin alsan da, bir kaç binini vermiyorum sana. Benden sana gelmeli çünkü...
Sevgi, saygı ve mavilerimle...
Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta