kimselerin bilmediği bir sokağın çıkmazında
asil bakışların utangaç dönemecinde
ve dostluğu paylaşmayı zorunlu kılan adalet kavşağında
bütün sinyallerim senin olduğun yöne gideceğini belirtirken
hala da anlaşılmıyorsa sesim, belirmiyorsa egsozumun dumanından yüzüm
benim kabahatim olmadığını anlatacak, diyecek yoksa sözüm
bil ki ölmüşüm artık sana...
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




bu şiiri bir solukta yazmıştım.. hatta kağıt kalem değil cep telefonumla yazdım:!
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta