Hüzün çiçeğim
Şubat soğuğu işlerken iliklerine
Bilirim üşüyordur yine ellerin
Anılar ıstırap kumaşıyla sarmaladı
Ruhumu acıtıyor inan hasretin
Gözlerine ilk baktığımda anlamalıydım
Gurbetin ayrılmaz parçam olduğunu
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta