DOSTLUK GÖNÜLLERDE AÇAN ÇİÇEK
İsyan etmem yaşama sevinci kalbimi dolduran,
Uzanan dost eli beni düştüğüm yerden kaldıran,
Kırılan yıkılan ümitleri hayalleri canlandıran,
Dostluk gönüllerin solmayan canlı çiçeği.
Yürekleri yakan nefret ateşini dostluk söndüren,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta