Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Dostluğa dair çok güzel bir çalışmaydı....Tebrikler
dost: aynada yansımadır
dost: karanlıklar içinde sana ışık tutandır.
dost: göz yaşın bazende gülüşündür.
dost: bazen bir anne ; baba ; kardeştir...
dost: ölüm olmadan senden ayrılmayan kişidir...
(keşke dost değil arkadaş duvarları yapsaydın şiirin adını belki şiirden o kadar anlamıyor olabilirim ama dostluktan... bu arada ukalalığım için kusura bakma) (F)
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta