Yeni bir dostluk vardı.
Sanki tüm mahlaslar ona yazılmış gibi.
Yeni bir yol vardı sanki tüm yolar ona ayrılmış gibi.
Henüz merdivenin ilk basamağıydı.
Sanki tüm basamaklar bitmiş gibi.
İşte tam da buydu ya dostluk dediğimiz.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta