Benim dostluğum dağlar,
Benim dostluğum denizler,
Benim dostluğum yürekler dolusudur.
Dünya yıkılsa gelse ayağa
Yıldızlar sönse düşse dünyaya
Bu dostluk asla bitmez unutma...
Gitmek. Bir hançeri inceltip
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da
Devamını Oku
Okyanusa daldırmak isteği
Ya da düşebilmek atlasların
Dışına ki ey kalbim
Yalnızsın bu yolculukta da




Ne hoş bir vaad.
Ama hayır. Ne hoş bir dilek.
En yüce dağlar gün gelir toza toprağa dönüşür, en büyük ummanlar kurur çöl olur. Nerde kalmış yürekler.
Her şey yok edicisiyle karşılaşıncaya kadar.
Dostluklar da öyle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta