yavuzbayram77gmail.com
Dostluk, yazanın dayanağı, asası,
Nemrut’un bulutlardaki hüznü,
Sarmaşığın dallara bir ayrı sarılışı,
Gözlerin ta derinliğindeki sır,
Yaşanan tüm gerçekler velhasıl bir ömür.
Simitçinin tezgahındaki duman,
Gurbeti çeken o ayaz akşam,
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta