Daha dün yemek yediğine kusuyorsun
nefretin bilincine yerleşmiş küsüyorsun
söylenen sözler boşmuş diyorsun
hani dostluk nerede kimde görüyorsun
oysa çocukluk gibiydi dostluk
oyuncaklarla oyun kurup oynamaktı
onları bazen kırmaktı çocukluk
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta