Aynı mahallenin çocuklarıydık
Beraber büyüdük bu dar sokaklarda,
Herşeyden öte can yoldaşıydık
Büyümeyi paylaştık kaldırımlarda...
Misketlerimiz vardı ceplerimizde
Hergün birini bıraktık yokuşlarımızdan,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta