Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
dostluk lafta kaldı bütün kavramların içi boşaltıldı çok güzel bir konuyu çok güzel dile getirmişsiniz tebrik ederim kalemin daim olsun saygılar sevgiler
Güzeldi.İçten,sade ve duru.Kutlamak isterim.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta