Dostlarım
Sanırdım gündüzdü onlarla geçen günlerim
İçimde bir ümitti dost bildiklerim.
Ne zaman yıkılıp yere düştüysem
Beni bırakıp gittiler dost bildiklerim.
Hepsi varken baharımda, yazımda,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




bu şiirin ilk mısraları nedense bana ümit yaşar oğuzcanın dostlarım şiirini anımsattı neden acaba
Hani o çok bilinen şarkının güfte yazarını tanımış olduk. Tebrikler.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta