Dostlarım Şiiri - Andelip Mehmet

Her gün dert, her gün çile, dünyadaki halimiz,
Sitemleri çekerek, dize gelin dostlarım,
Zannetmeyin yalnızdır, bu kervanda çölümüz,
Yaraları dikerek, ize gelin dostlarım.

Bu yol çile yoludur, hem zahmetli, hem tatlı,
Helal alın terinde, haramsa meşakkatlı,
Kalplerin çıkmazında, kalan ruhlar kanatlı,
Güzelliği ekerek, öze gelin dostlarım.

Dağılsın zihni yakan, yürekdeki hicranlar,
Üfle dermanı derde, huzur bulsun vicdanlar,
Ummana dalar iken, dağılsın hafakanlar,
Sabah nura bakarak, göze gelin dostlarım.

Ucu yanık bozkırda, geçerken atlı, yaya,
Dinlesin dağlar taşlar, yankı bulsun her hülya
İçten bir of çekerek, görülsün her gün rüya,
Hayalleri yakarak, söze gelin dostlarım.

Sorma beni ne olur, daraldı hep nefesim,
Gurbet ellerde kaldı, özlem dolu hevesim,
Seni görünce bir an, açıldı kısık sesim,
Yalnızlıktan bıkarak, bize gelin dostlarım.

Senelerdir bekledik, özlem dolu günleri,
Geride bırakalım, öfkeleri kinleri,
Bir de böyle görelim, aşkla dolu dünleri,
Mutluluğa takarak, haza gelin dostlarım.

Bir sevinçle açardı, kırların papatyası,
Renkli renkli olurdu, dağımızın lalesi,
Gürül gürül akardı, altından şelalesi,
Tepelerden akarak, düze gelin dostlarım.

Hayat böyle giderken, sabretmeli her gönül,
At kendini dağlara, koksun her tarafta gül,
Senden uzak kalınca, kahrolur şimdi bülbül,
Soğuklardan çıkarak, yaza gelin dostlarım.

...andelip...

Andeliplehece.blogspot.com