Yalnızlığı bu şehirde de tanıdım, evime buyur ettim, bende kalacak artık.
Bavulumda yer yoktu oysa ona, geride, kilometrelerce geride bırakmıştım.
Üzerime sinmiş olmalı ki kokusu, yine dirildi parmak uçlarımda.
Dostlarım..
Yalnızlığı takip edin, beni bulacaksınız..
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta