Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dost var, dost var. Gerçek dostlar öylesine az kaldılar ki çevremizde. Bu gün en büyük yaraları dostlarımızdan aldığımızı üzülerek gözlemlemekteyiz. Bu şiire ancak; ' doğru söze ne denir dost? ' diyebilirim. Kutlarım şiiri ve sizi sn. Garip...NİCELERİNE, ESENLİKLE...
Yüreğine, kalemine sağlık Garip üstadım. saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta