Dostlar var, arayan.
Dostlar var, soran.
Dostlar var, hummalı.
Dostlar var, tutkulu.
Nerededir diye soran.
Varıp biraz, sende aran.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dostların destanını yazmışsınız üstadım, tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta