Yaşadım belki bir ağaç gibi,
Ama dallarım hep şendi,
Tek değildim üstelik.
Nisan yağmurları yağardı.
Doğa ana bana iyi bakardı.
Ama birgün eli baltalı insanlar geldi.
Birkaç darbeyle her şey tamamdı.
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Bende dal dal açardım,
Yağmurda şarkılar söyler,
Dostlarıma dallar uzatırdım.
Evet bir ağaçtım tek
Ama bir ormandım yürek yürek
Ağaç kurudu
Dostlar unuttu............hayır unutmadı..ne deimişti ustam yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür yaşamak bir orman gibi kardeşçesine sımsıkı ve böyle olduğu sürece hiç bir fidanı kesemeyecekler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta