Dostlar sofrasında sükut-ü hayal içinde dalmışın deniz kıyısında, anason kokuları etrafı sararken
Onu, yüreğin çıkmaz sokaklarından yudum yudum çıkarırken
Dile getiremediği, cesaretsiz kafiyeleri denize bakarak saçarsın
Denizle ferahlanır bir nebze yüreğin..
Söndüremediğin sevda yangının sönmesini beklersin, anason kokularla
Umutlarla çınlıyor kadehler içinde “sen” dolu kadehi ile beraber havada
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta