Kendi ser'imle kaldım bugün,
Dostum, eşim, işim ve arkadaşlarım,
Onlar yok, yok artık...
Ölümün yüzünü gösterdiği, gel dediği an,
Denizin kabartısı gibi kalbim,
Ruhumun sessizliğinde, güneşin yakıcı sıcaklığı,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta