Birer birer yaprak döküyor hasretler
Ve kaldıkça birikiyor beklentiler.
Özleniyor eski günler.
Yürek ateşinde dem tutuyor özlem,
düşüyor hatırıma dostlar.
Kimi kardeşti, kimi yaren.
Vatanım kokan, toprağım dostlar...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta