Yüreğimizdeki yalnızlıklara
yaslana yaslana sürdürdüğümüz hayat
güçlendiriyor bizi
bazen sadece,
kendi sesimiz
yarenlik ediyor kimsesizliğimize
uzamıyor ömür
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




İnsan işte..
Yalnız yaşamıyor, yaşasa bile, paylaşmak istiyor sevinci, direnci, en azından umudu..
İşte o zaman adı mutluluk oluyor, yaşamın..
Tebrikler Alev Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta