Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
İnsan işte..
Yalnız yaşamıyor, yaşasa bile, paylaşmak istiyor sevinci, direnci, en azından umudu..
İşte o zaman adı mutluluk oluyor, yaşamın..
Tebrikler Alev Hanım..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta