Başın dara düşüp de, yolun sarpa çıkınca,
O riyakâr kapılar, bir bir yüze kapanırmış.
Gönül kardeşliğinden sandığın o yardımlar,
Tezgâha dizilip de, on paraya satılırmış.
Gözün nuru, alın teri, el emeği gayretler,
Bir bir buruşturulup, ortalığa atılırmış.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta