Beden öyle ıssız, mahşer misali, sere serpe yatar ya;
Sanki tüm romanı kazınır, öksüz bir çiviyle musallasına.
Siner bahtsızlıkların kokusu şimdi bembeyaz kefenine;
Dünyanın en suskunudur o, en yalnızı cami köşesinde.
Kıbleye dönmüş tüm gölgeler etrafta, yalancı hülyalarla;
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta