Beden öyle ıssız, mahşer misali, sere serpe yatar ya;
Sanki tüm romanı kazınır, öksüz bir çiviyle musallasına.
Siner bahtsızlıkların kokusu şimdi bembeyaz kefenine;
Dünyanın en suskunudur o, en yalnızı cami köşesinde.
Kıbleye dönmüş tüm gölgeler etrafta, yalancı hülyalarla;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta