Dostum vardı,canciğer.
Olmadı ayrıldığımız günler.
Sen ben yoktu,birdi gönüller.
Tatlı acı birlikte geçti,seneler.
Ayrılmayı hiç düşünmedi sineler.
Unutmayan dostluğumuzu bizlerdik.
Vuruldu bir uçurum derinliğinde
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde
Devamını Oku
Yaylada bir seherin serinliğinde
Avcıdan yarasını gizlercesine
Çığlıgını gömerek devrildiginde
Vuruldu ciger parem kanlar içinde




Unutmayan dostluğumuzu bizlerdik.
Zamana meydan okuyan köklerdik.
Aynı yaşayan,düşünen beyinlerdik.
Acılarda,beraber hüzünlenirdik.
Namert girse aramıza,beraberdik
BÖYLE DOSTLUKLAR NEKADAR GÜZEL ŞİMDİ BÜYÜK ŞEHİRLERDE KİŞİ KONŞUSUNU TANIMAZKEN BU ŞİİRİNİZ BELKİ BİRAZ MAZİYİ HATIRLATSADA KUTLUYORUM ŞAİR TEPRİKLER YÜREGİNE SAGLIK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta