Dostum vardı,canciğer.
Olmadı ayrıldığımız günler.
Sen ben yoktu,birdi gönüller.
Tatlı acı birlikte geçti,seneler.
Ayrılmayı hiç düşünmedi sineler.
Unutmayan dostluğumuzu bizlerdik.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Unutmayan dostluğumuzu bizlerdik.
Zamana meydan okuyan köklerdik.
Aynı yaşayan,düşünen beyinlerdik.
Acılarda,beraber hüzünlenirdik.
Namert girse aramıza,beraberdik
BÖYLE DOSTLUKLAR NEKADAR GÜZEL ŞİMDİ BÜYÜK ŞEHİRLERDE KİŞİ KONŞUSUNU TANIMAZKEN BU ŞİİRİNİZ BELKİ BİRAZ MAZİYİ HATIRLATSADA KUTLUYORUM ŞAİR TEPRİKLER YÜREGİNE SAGLIK
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta