Yokluğunda hayat/acıtan bir üşüme halidir/katillerden kurulu bir piramit....
Ve adalet arayan utanmazlık/senden af dilemek/tek gerçek bu....
Hangi adalet o kardeş sesin kadar adil olabilir?
Hangi ağır ceza yokluğun kadar müebbet kokar?
Ya yokluğundaki bu ağır tecrit hali! ?
Hayır dostum/Güvercinlere kıyarlar/Serçelerin kanıyla inşa edildi bu devasa mabet...
Övünüldü/çalışıldı/güvenildi ve çakıl taşına tapan kanperesteler yaratıldı...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta